चहा 'ताजमहाल'मधला असो की 'टेटली टी' असो त्याची चव आमच्या गणूच्या 'अमृततुल्य'पुढे फिकीच! नावाप्रमाणेच अमृततुल्य चवीचा हा चहा म्हणजे अनंत प्रश्नावरचा 'रामबाण' उपाय! चहा म्हणजे भारतीय जनतेचा हळवा कोपराच जणू! हा चहा पिण्यासाठी लोकांची पावले आपसूक त्याच्या टपरीकडे वळत. त्याच्या टपरीत फराफरा आवाज करणाऱ्या गॅस स्टोव्हच्या निळ्या पिवळ्या ज्योती म्हणजे जणू तल्लीन होऊन एकसमान तालात कथ्थक करणाऱ्या निळ्या पिवळ्या वेशातील नर्तिकाच! त्या अद्भुत स्टोव्हवरती त्याचे लख्ख पितळी भांडे मुकाटपणे दिवसभर तापत असे. शेजारी ठेवलेल्या स्टीलच्या मोठ्या पातेल्यातलं पाणी, चहाच्या ऑर्डरनुसार एका ओगराळयाने त्या पातेल्यात आधणासाठी ओतत असे. झाकणं काढून ठेवलेल्या डब्यातली चहा साखर, चमचाने काढून डाव्या हाताच्या तळहातावर खोलगा करून ओतून घेई आणि फक्कन पातेल्यात टाकत असे. बऱ्याचवेळा त्या पातेल्यात चहा पावडरीची पखरण होत असताना तिचा तरतरीत वास डोक्यात असा काही घुमे की, काही क्षणासाठी दार्जिलिंगमधल्या चहाच्या मळ्यात उभं राहिल्यागत वाटावं.
