Friday, December 2, 2016

विटंबना ......



देवदासींचे एक बरे असते
त्या विधवा होत नाहीत कारण देवाला त्याचे दलाल कधी मरू देत नाहीत
एव्हढे सोडले तर त्यांचे काहीच बरे नसते
नावालाच जगणे असते नाहीतर त्यांची मयत केंव्हाच झालेली असते
देवाला कशाला हव्यात दासी हा प्रश्न विचारायचा नसतो, प्रश्न विचारणारयास पाखंडी ठरवले की 'काम' सोपे होते...


रक्तहळदीच्या घामात चिंब थबथबलेल्या
गात्रांची चिपाडे झालेल्या
लाखोंच्या अधाशी नजरा झेलणारया
सहस्त्रावधींच्या बदफैल स्पर्शाना झिडकारणारया
शेकडोंना शय्येसाठी निव्वळ अंगवस्त्र वाटणारया
अभागिनी, म्हणजे देवांच्याच का भोगदासी ?.....

धुळकटलेल्या केसांच्या चिंबटलेल्या चिवट जटांच्या
दाट गुंत्याचा कवटीला भार ज्यांच्या होत नाही
वासनेच्या पायरयांवर चढण ज्यांची संपत नाही
दुःखाला उतरण त्यांच्या लागत नाही
ज्यांच्या कपाळावरचा गंध अन डोईवरचा पदरच शाप झालेला असतो आणि त्यांच्या
बेअब्रूच्या खरया अनौरस संतती असतात गाभारयातल्या डोळे मिटून बसलेल्या देवदेवता ...

पायाची हाडे झिझून जाईस्तोवर नाचणारया या
वंगणगाड्यांना सरकार मासिक अनुदान देते आणि स्वतःच कृतकृत्य होते
जणू अब्रूचा सरकारमान्य लाल फितीतला मासिक परतावा देते.
गळपटून जाऊन न्हाण गेलेल्या, केसांची चांदी होऊन, कपाळावर लावलेल्या
मेणाचा कुंकवाचा गजकर्ण झाल्या तरी म्हातारया कोतारयाच्या लुगड्यांना देखील
लोक हुंगतात, विटलेला चुडा भरलेल्या हातांनी त्या भुई थोपटत राहतात...

समाज लयलूट करत राहतो, अब्रूची जीर्ण लक्तरे त्यांच्याच घरादारावर
टांगून पूजेअर्चेचा पाट लावत राहतो
अन गाभारयातले भरल्या पोटाचे देव देवता नैवेद्याच्या ताटावर
हिरव्या माशांसारखे घोंघावत राहतात, दक्षिणापेटीवर हात फिरवत राहतात
देव म्हणवून घेत जित्याजागत्या स्त्रीदेहाच्या विटंबनेचे मुकबधीर बघे होतात...

लिंबाच्या पानात गुंडाळलेल्या तिच्या देहाला लपेटून राहतात
उदं गं आई उदंचा गजर करत फुलांचा वर्षाव अन भंडाऱ्याची उधळणीत गुदमरवून
टाकत सुती घुमकं चौंडकं अन हलगीचा कडकडाट घुमवत राहतात
कडबू आंबीलाच्या उग्र दर्पातही जिभल्या चाटत राहतात
'जोगतीण देवाची, मालकी गावाची' म्हणत बेभान होऊन तिला कुस्करत राहतात...

त्या सर्व दगड धोंड्यांना, शेंदूर फासलेल्याना अन भक्त म्हणवून घेणाऱ्याना सवाल -

ज्या देवळाबाहेर देवदासी बसतात त्याच्या गाभारयात असे कोणते देव वसतात ?
सदाचार, संस्कृती, श्रद्धा अन प्रथेच्या मंत्रचौकटीत तिला नासवताना आदिशक्ती आठवत नाही का ?

तिच्या मादीपणाची शिक्षा तिला देणारया ह्या नराधमांनाच 
अष्टौप्रहर चौकाचौकावर धंद्यावर बसवले की मग यांना कळेल 
देवदासी होणं म्हणजे देहाची अघोर विटंबनाच !   

- समीर गायकवाड.