Friday, August 28, 2015

डोंबारयाचे स्वातंत्र्य .....



डोंबारी बालपणीचे खूळखुळे पायात बांधून
भविष्याला उलटे टांगून आपल्या आयुष्याचे
भकाकणारया दर्पाच्या घासलेटी टेंभ्याचे धगधगते रिंगण करतो
विजळलेल्या आंब्यासारखे तोंड
करून लोक त्यांना बघून टाळ्या पिटतात….




डोंबारी आडवी चीवाटी हातात देऊन रक्ताळलेल्या रस्सीवर
लुसलुशीत पायांना उभे करतो
पाठीला पोर बांधून पोटाचा ताशा वाजवत राहतो
चाळ बांधलेल्या बायको बहिणीला नाचवत राहतो
वासनेची फुलबाजी डोळ्यात फुलवून लोक बिनपैशाचा तमाशा बघत राहतात….

त्याची पोरे धातूच्या रिंगामधून लवचिक सावळे अंग आतबाहेर करत राहतात,
आवळलेल्या मुठीनी पत्थर फोडतात भविष्याच्या ठिकरया उडवतात,
सरतेशेवटी जर्मनचे ताट हातात घेऊन बघ्यांच्या गर्दीतून फिरवतात
फुकटची मजा बघणारी सादळलेली बिस्किटे
हात हलवत धूळ उडवत निघून जातात…




डोंबारी पाले उठवत राहतो.
आय बहिणीचेच जुने काटेरी चाळ पोरीच्या पायाला बांधतो.
एक दिवस ढोलाच्या टिपरीला पोटाचे कातडे लावतो
त्याचा पोर बोटे रक्ताळून जाईस्तोवर ताशे वाजवत राहतो
स्वातंत्र्यानंतरच्या पारतंत्र्यातही डोंबारी नाचत राहतो आणि बघे टाळ्या पिटतच राहतात….    

- समीर गायकवाड.